Het verbeteren van museumbezoeken: een diepgaande blik op oplossingen voor culturele interpretatie

In de Indonesische Nationale Galerij in Jakarta straalt zonlicht door de glazen koepel op de bronzen 'Gamelan' muziekinstrumenten vitrine. De Australische reiziger Lina verzette zich tegen de verduidelijkingen op het instrument, terwijl de audiogids op haar telefoon alleen zei: 'Javaanse muziekinstrumenten uit de 19e eeuw', en faalde om de betekenis van het 'Ramayana'-verhaal in de reliëfs te verduidelijken; dichtbij verzamelden Midden-Oosterse bezoekers zich rond de miniatuurversie van 'Borobudur' en wilden weten: 'Welke boeddhistische ideeën worden weergegeven door de niveaus van de pagode?', maar ze konden geen Arabisch sprekende gids vinden en konden alleen foto's van de versie maken; nog gebruikelijker was dat wanneer er veel mensen in de evenementenhal waren, de gids, met behulp van een reguliere audiogids, zou zeggen: 'Dit is oud Indonesisch geld', maar de stem werd overstemd door de gesprekken van de bezoekers, en de mensen achterin konden helemaal niet luisteren - dit was de scène die zich dagelijks afspeelde in deze Zuidoost-Aziatische wereldgalerij.

Als een van de meest significante nationale galerijen in Indonesië ontvangt het jaarlijks meer dan 1,5 miljoen internationale bezoekers. Niettemin is 'Het begrijpen van de Indonesische wereld' nooit een eenvoudige taak geweest: de artefacten omvatten prehistorische, hindoeïstisch-boeddhistische en islamitische periodes, met ingewikkelde sociale geschiedenissen; internationale bezoekers komen voornamelijk van over de hele wereld, met uiteenlopende taalbehoeften; de evenementenhal is klein en de circulatie van mensen is dicht, met bekende geluids- en signaalproblemen. Yingmi, die al 15 jaar diep betrokken is bij de audiogidsmarkt, volgde niet de 'enkele instrumentenbeschermings'-aanpak. In plaats daarvan ontwikkelde ze, gebaseerd op de kenmerken van de galerijscène en de pijnpunten van internationale bezoekers, een grondige scène-evaluatiestrategie. Zonder productspecificaties te definiëren, afhankelijk van technische aanpassing en uitgebreide contentontwikkeling, hielp ze de gids om 'het evenement bezoeken' om te zetten in 'bezoekers begeleiden om de wereld te bekijken'.

De problemen van de Indonesische Nationale Galerij Gids

Zowel internationale bezoekers als gidsen worden gehinderd door een aantal problemen die verband houden met de culturele en ruimtelijke kenmerken van de galerij, die niet kunnen worden opgelost door simpelweg vertalingen toe te voegen:

1. Niet in staat om gelijke tred te houden met talrijke talen: Sprekers van kleinere talen kunnen alleen 'de betekenis van de weergave afleiden'. De galerij herbergt een diverse groep internationale bezoekers, waaronder Arabisch sprekende Midden-Oosterlingen, Japans sprekende Oost-Aziatische gezinnen, Portugees sprekende Zuid-Amerikanen en Russisch sprekende Oost-Europeanen. Traditionele gidsen behandelen echter meestal alleen Engels en Indonesisch, waarbij vaak Chinees, Japans en kleinere talen zoals Arabisch en Portugees worden genegeerd.

2. Geluid in de evenementenhal is storend: Het is moeilijk om beschrijvingen duidelijk te horen. De open ruimtes van de evenementenhallen worden vooral luidruchtig wanneer ze druk zijn, met gesprekken, camerasluitergeluiden en kastschakelaars die door elkaar lopen. Wanneer een reiziger bijvoorbeeld voor de 'Bronzen Trommel'-weergave staat en wil luisteren naar de offerbetekenis van de trommeloppervlakpatronen, dwalen nabijgelegen tourteam-beschrijvingen af, waardoor de inhoud vaag wordt. Standaardgidsen draaien het volume ofwel maximaal op—wat anderen stoort—of schreeuwen, maar hun stemmen kunnen niet verder reizen dan 5 meter, en verspreide bezoekers kunnen niet duidelijk luisteren.

3. Signaal is onvoorspelbaar: Het kijkritme wordt constant onderbroken. De blok- en steenstructuren van de galerij, inclusief ondergrondse locaties, veroorzaken vaak dat mobiele telefoonsignalen en standaard audiogidsen 'uitvallen'. Wanneer bezoekers bijvoorbeeld de reproductie van 'Java Ape Man-fossielen' ondergronds bekijken en luisteren naar '1 miljoen jaar geleden', valt het signaal onmiddellijk weg. Een Australisch vakantiebedrijfsonderzoek wees uit dat bijna 50% van de internationale bezoekers 'signaalinterferentie' ervoer, waarbij 30% beschrijvingen volledig miste.

4. De inhoud is ook oppervlakkig: Het mist de 'sociale codes' achter de artefacten. De artefacten van de galerij bevatten talrijke sociale details, zoals de Gamelan-instrumenten die de Javaanse traditionele kalender vertegenwoordigen of de Borobudur-reliëfs die de boeddhistische verspreidingspaden vastleggen. Veel rondleidingen vermelden deze inhoud echter slechts kort, en stoppen bij 'artefactnaam + jaar'. Onderzoek wees uit dat slechts 10% van de internationale bezoekers begreep dat 'De patronen op 'batik-stof' elk een specifieke etnische groep of ritueel vertegenwoordigen'.

Yingmi's aanpassingsstrategie: Volg de scènes van de galerij, geen digitale objecten

Voordat Yingmi de voorbereidingen voor de Indonesische Nationale Galerij maakte, haastte ze zich niet om technische criteria te presenteren. In plaats daarvan stuurde ze een team een week lang naar de galerij, bezocht ze evenementenhallen met bezoekers uit verschillende landen, noteerde ze waar bezoekers fronsten, welk deel van de beschrijving vatbaar was voor verstoring en welke vragen bezoekers het vaakst stelden. De laatste strategie was volledig gebaseerd op deze reële problemen:

• Apparatuur 'licht en gemakkelijk te gebruiken': Foto's maken tijdens het evenement veroorzaakt geen problemen. Yingmi stelde apparatuur voor die de 'lichte en handige' weg volgt:

  • Zelfstandige bezoekers zijn geschikt voorde oor-gemonteerde i7automatisch detectie-beschrijvingsapparaat—met slechts 16 gram kan het vrijwel zonder gevoel op het oor worden gehouden en stoort het niet bij het bekijken van displays of het maken van foto's. Het detecteert en speelt automatisch inhoud af, zoals de etnische betekenis van de patronen bij het naderen van het 'batik-stof'-gebied.

  • Groepsbezoekers zijn geschikt voor het R8 draadloze beschrijvingssysteem, met een signaaloverdrachtsbereik van 120 meter, waardoor verspreide groepen duidelijk kunnen luisteren. Het ondersteunt onafhankelijke multi-channel beschrijvingen om interferentie te voorkomen.

  • Voor tijdelijke speciale evenementen kan het MC200 multi-channel zone-gebaseerde beschrijvingssysteem worden uitgerust, dat automatisch van inhoud wisselt wanneer bezoekers speciale locaties betreden.

Creatieve sectie: De evolutie van museuminterpretatietechnologieën

Musea zijn een lange weg gegaan van eenvoudige placards naar interactieve digitale gidsen. De vroege dagen van museuminterpretatie vertrouwden op gedrukte brochures en opgenomen rondleidingen, die meestal niet omgingen met taalkundige diversiteit of interactief begrip. De introductie van audiogidsen in het midden van de 20e eeuw transformeerde het gebied, maar ze bevatten beperkingen zoals vaste inhoud en fysieke apparatuur. Tegenwoordig veranderen innovaties zoals augmented reality (AR), virtual reality (VR) en AI-gestuurde chatbots de galerij-ervaring. Het British Museum gebruikt bijvoorbeeld AR-toepassingen om historische contexten op artefacten te leggen, terwijl het Louvre in Frankrijk VR-excursies heeft geïntegreerd die bezoekers naar oude werelden transporteren. Deze apparaten verbeteren niet alleen de toegankelijkheid, maar bevorderen ook diepere verbindingen met cultureel erfgoed. In ontwikkelingsgebieden zoals Zuidoost-Azië blijven er echter obstakels bestaan als gevolg van budgetbeperkingen en infrastructuurtekorten. Innovatieve oplossingen die prijs en prestaties in evenwicht brengen, zijn essentieel om ervoor te zorgen dat cultureel onderwijs iedereen bereikt.

Conclusie: Laat de wereldverhalen van Indonesische galerijen door meer internationale bezoekers worden erkend

De aantrekkingskracht van de Indonesische Nationale Galerij is niet alleen 'het tonen van 160.000 artefacten'—het is een 'levend geschiedenisboek' van de Zuidoost-Aziatische wereld, dat sociale integratie, ideeënveranderingen en levenswijsheid van primitieve tot moderne tijden vastlegt. Voor internationale bezoekers is het hier komen niet om een 'foto met de bronzen trommel' te maken, maar om te willen weten 'wat voor soort leven Indonesiërs hadden achter deze artefacten en wat voor soort wereld ze produceerden'. Yingmi's evaluatiestrategie heeft geen elegante functies; het doet gewoon deze paar dingen goed—'de taal duidelijk bespreken, het geluid onderscheiden, het signaal stabiel houden en de inhoud gemakkelijk te begrijpen maken'. Het lijkt op een 'lokale gids die de Indonesische wereld begrijpt', die gidsen helpt de handen van internationale bezoekers te leiden, en langzaam de bloedvaten van de Zuidoost-Aziatische wereld te begrijpen in de sporen van primitieve artefacten, hindoeïstisch-boeddhistische reliëfs en islamitische manuscripten. Voor internationale klanten is het kiezen van zo'n strategie niet alleen omde toeristenervaring te verbeteren maar ook om de waarde van 'interculturele interactie' daadwerkelijk naar de Indonesische Nationale Galerij te brengen—ten slotte is het voor galerijen en evaluatiestrategieën het meest significante om meer mensen de glans van verschillende werelden te laten begrijpen.

Veelgestelde vragen over Yingmi’s analyseplan

1. Wat is Yingmi’s analyseplan?
   Het is een op maat gemaakte oplossing die zich richt op het aanpassen aan specifieke museumomgevingen, met behulp van lichtgewicht apparatuur en gedetailleerde inhoud om het toeristische begrip van culturele tentoonstellingen te verbeteren.

2. Hoe pakt het geluidsproblemen aan?
   Door middel van apparaten zoals het R8 draadloze systeem zorgt het voor een heldere geluidsoverdracht, zelfs in drukke hallen, met een bereik tot 120 meter en multi-channel ondersteuning om interferentie te voorkomen.

3. Welke talen ondersteunt het?
   Het bestrijkt een breed scala, waaronder minder voorkomende talen zoals Arabisch en Portugees, door middel van geautomatiseerde sensoren en aanpasbare kanalen.

4. Kan het worden gebruikt in tijdelijke tentoonstellingen?
   Ja, het MC200-systeem maakt zone-gebaseerde uitleg mogelijk die automatisch van inhoud wisselt wanneer bezoekers zich verplaatsen tussen reguliere en speciale tentoonstellingsruimtes.

5. Hoe betrouwbaar is het in gebieden met een slecht signaal?
   Het plan maakt gebruik van geavanceerde draadloze technologie die is ontworpen om de stabiliteit te behouden in uitdagende omgevingen, zoals ondergrondse of bakstenen hallen.