Zelfbediening audiotours helpen bezoekers van de site de "creatieve trucs van het kubisme" te herkennen

Nieuwste bedrijfsinformatie over zelfbedieningstochten met audiogids helpt bezoekers te herkennen
In de tentoonstellingszaal van het Picasso Museum in Parijs viel zonlicht door de jaloezieën op het doek van "Les Demoiselles d'Avignon". Sato, uit Japan, staarde naar de vervormde menselijke lijnen in het schilderij, fronste en drukte vaak op het gidsapparaat - de Engelse uitleg vermeldde slechts "Geproduceerd in 1907, het begin van het kubisme", en hij wilde weten "Waarom moest het gezicht van de vrouw in geometrische fragmenten worden opgedeeld?" maar kon geen enkele uitleg vinden; de Franse reiziger naast hem zocht via het menu van het gidsapparaat naar het anti-oorlogsverhaal achter de schets van "Guernica", maar zag alleen "Geproduceerd tijdens de Tweede Wereldoorlog"; verderop verzamelden verschillende Arabische reizigers zich rond de schetsboeken in de vitrine, wijzend en gebarend, maar het gidsapparaat in hun handen had geen Arabische optie en kon alleen maar veronderstellen "Is dit een tekening van artsen en individuen?" bij de schets die Picasso maakte toen hij een tiener was, "Wetenschap en Liefdadigheid". Dergelijke scènes vinden bijna dagelijks plaats in dit kunstmonument dat meer dan 4.500 werken van Picasso herbergt.

Het Picasso Museum behoort tot de meest prominente kunstmusea wereldwijd. Jaarlijks bezoeken meer dan 2 miljoen internationale toeristen het museum. Maar "Picasso begrijpen" is geenszins een eenvoudige taak - zijn schilderijen variëren van melancholische blauwe portretten tot collagekunst, en later creëerde hij zelfs kubistische werken waarin gezichten in talrijke stukken werden opgesplitst. Kunsttermen kunnen overweldigend zijn, en de toeristen komen van over de hele wereld. Er is een aanzienlijke vraag naar andere talen dan Engels, Frans en Spaans. De tentoonstellingszalen hebben schilderijen dicht op elkaar en de muren zijn van steen, en de signalen vallen vaak weg. Yingmi is al 16 jaar actief in de audiogidsindustrie. Het koos niet voor de strategie van "gewoon een apparaat aanschaffen en het oplossen". In plaats daarvan concentreerde het zich op de problemen van het museum en ontwikkelde het een volledige scenario-stemexcursie-oplossing. Zonder specifiek een product te noemen, vertrouwde het op technologische aanpassing en materiaalverfijning om toeristen te helpen "het ingewikkelde kubisme" om te zetten in "een begrijpelijk creatief leven".

I. De "4 hindernissen" van de Picasso Museum-excursie, zowel toeristen als de exploitanten zijn erdoor geplaagd

Na gesprekken met veel museumexploitanten en reisbureaus, zeiden ze allemaal: "Een groep meenemen naar het Picasso Museum is vermoeiender dan een groep meenemen naar het Louvre." De moeilijkheden bij de excursie van deze plek zijn allemaal verbonden met "hoe kunst te herkennen" en "hoe de scène aan te passen". Het is niets dat kan worden opgelost door een vertaler toe te voegen:1. De "leegte" in meertaligheid is groot. Toeristen met andere talen dan Engels, Frans en Spaans kunnen alleen "de betekenis uit de schilderijen denken".Van de bezoekers van het Picasso Museum spreekt bijna 40% geen Spaans, Engels of Frans - er zijn Japanse en Koreaanse families met kinderen, Midden-Oosterse toeristen die speciaal komen kijken en Oost-Europeanen die gepassioneerd zijn door kunst. Traditionele excursies bieden echter meestal slechts drie talen aan - Duits, Italiaans en Portugees worden vaak over het hoofd gezien, laat staan talen als Portugees, Hindi en deze kleine talen.

Een medewerker van een reisbureau vertelde me dat ze ooit een Midden-Oosterse groep leidden. De oom wees naar "Het Blauwe Zelfportret" en vroeg: "Waarom heeft hij het zo verdrietig geschilderd?" De tijdelijke vertaler kon alleen vaag zeggen: "Misschien was hij in een slechte bui", en de oom schudde zijn hoofd en beweerde: "Het zou beter zijn als ik gewoon zelf naar het schilderij zou kijken." Zuid-Amerikaanse toeristen waren nog meer geïrriteerd. Ze wilden Spaanse commentaar, maar de Spaanse versie van de traditionele excursie vertaalde alleen de namen van de werken, zonder te vermelden dat het kubisme geassocieerd werd met de vormen van Spaanse volkskeramiek, en na de excursie beweerde iedereen in de groep: "We hebben gewoon een stel rare schilderijen gezien."2. Kunsttermen zijn "te obscuur", gewone toeristen "begrijpen het niet"

In de wereld van Picasso zijn termen als "kubisme", "deconstructivisme" en "collagekunst" moeilijk te begrijpen voor gewone toeristen, zelfs als ze in het Chinees worden vertaald. Traditionele excursies gooien de termen direct weg, zoals wijzen naar "Les Demoiselles d'Avignon" en beweren: "Dit is het basiswerk van het kubisme", maar zonder te beschrijven "Wat is kubisme, en waarom zijn de personages niet normaal met neuzen en ogen?" Of ze beweren alleen: "Dit is een schilderij van Picasso uit 1905", zonder te vermelden dat het deel uitmaakte van zijn roze periode en dat de roze tinten in de afbeelding te wijten waren aan het feit dat hij verliefd was en in een goede bui.

Daarom begrijpen toeristen, wanneer ze naar de platte lijnen in "De Gitaar" kijken, niet dat Picasso "een driedimensionale gitaar op een tweedimensionaal notitieblok tekende"; wanneer ze naar de liggende dame in "De Droom" staren, begrijpen ze niet "dat die zachte rondingen zijn korte verlangen naar liefde verbergen" - het meest intrigerende deel van de kunst wordt allemaal bedekt door deze "termenhopen".

3. De exposities zijn dicht en "gemakkelijk te verwarren", het kijkritme wordt vaak onderbroken

De meeste tentoonstellingszalen in het Picasso Museum zijn niet groot, maar de exposities staan dicht op elkaar: in één zaal staan schetsen uit Picasso's jeugd, olieverfschilderijen uit zijn blauwe periode en sculpturen uit zijn roze periode, op slechts 1,5 meter afstand. De traditionele rondleidingen hebben te onbetrouwbare waarneming. Staand voor een schets, is de audio die wordt afgespeeld die van een olieverfschilderij aan de zijkant. Toeristen moeten de audio herhaaldelijk handmatig omschakelen. Wat nog frustrerender is, is dat sommige tentoonstellingsmuren van steen zijn gemaakt en dat het signaal wordt verstoord wanneer het een barrière tegenkomt. Ooit hoorde ik "De inspiratie voor de Roze Periode kwam van het circus", net toen ik meer wilde luisteren, viel het signaal plotseling weg, en tegen de tijd dat ik herstelde, waren we al overgegaan naar de volgende sectie.

Een Franse regionale toerist mopperde tegen me: "Ik wilde oorspronkelijk Picasso's levensreis volgen, van zijn jeugdschilderijen tot zijn latere kubistische werken. Maar ofwel miste ik de volgorde, ofwel was er geen signaal. Uiteindelijk dwaalde ik doelloos rond en kon ik zelfs niet bedenken hoe zijn stijl veranderde."

4. "Gebrek aan diepgang", het missen van de "levensverhalen" achter de creatie

De schilderijen van Picasso werden nooit "alleen maar gemaakt om te creëren" - "Guernica" werd geschilderd nadat hij woedend was geworden door het bombardement van de nazi's op de Spaanse stad Guernica. De stier in de afbeelding symboliseerde geweld en het paard vertegenwoordigde lijden; de lichtblauwe achtergrond in "De Jongen met een Pijp" was zijn herinnering aan zijn jeugd. Maar traditionele rondleidingen vermelden zelden deze "verhalen achter de schermen", en beweren alleen "Wat is de naam van het werk, en wanneer is het geschilderd?".

Toeristen kunnen alleen kijken naar "Hoe vreemd ziet dit schilderij eruit?" maar begrijpen niet "Waarom heeft hij het op deze manier geschilderd?".

Ik heb eerder een kleine enquête uitgevoerd en slechts 15% van de toeristen kon via traditionele rondleidingen weten dat "Picasso's Blauwe Periode te wijten was aan de zelfmoord van een vriend, en de Roze Periode te wijten was aan zijn eerste liefde"; nog minder, 10%, wisten dat "De inspiratie voor 'Les Demoiselles d'Avignon' voor de helft afkomstig was van Afrikaanse maskers en voor de helft van Spaanse stierengevechten" - in feite is het belangrijkste om in een kunstmuseum te zien deze "levens verborgen in de schilderijen"

II. Yingmi's "Kunstaanpassingsplan": Houd je aan de eisen van de toeristen, verander "onbegrijpelijk" in "begrijpelijk".

Toen Yingmi het plan voor het Picasso Museum genereerde, haastte het zich niet om mensen te vertellen "Hoe technisch geavanceerd we zijn", maar stuurde het daadwerkelijk verschillende mensen naar het museum voor een volledige week observatie - het volgen van toeristen uit verschillende landen, het observeren waar ze stopten, waar ze fronsten, welke zinnen ze herhaalden en het maken van een volledig notitieblok met aantekeningen. Het uiteindelijke plan, zonder dure uitleg, was allemaal gebaseerd op de reële eisen van de toeristen:

1. Tentoonstellingsaanpassing:

Nauwkeurige waarneming + Stabiel signaal

, zonder het kijkritme te onderbreken.

Om het probleem van "dichte schilderijen en gemakkelijk geblokkeerde signalen" in het museum op te lossen, concentreerde Yingmi's plan zich op twee belangrijke punten:Eén was "Nauwkeurige waarneming", met behulp van de RFID-2.4 G sterverdelingstechnologie. Simpel gezegd, wanneer een toerist zich binnen 1 meter van het schilderij bevindt, komt de beschrijving precies naar buiten, en springt het niet naar de aangrenzende sculptuur - ooit heb ik het geprobeerd in een tentoonstelling met een ongelooflijk dichte verzameling schilderijen, staand voor Picasso's "Wetenschap en Liefdadigheid" uit zijn jeugd, de beschrijving ging toevallig over het verhaal van dit schilderij, en het was niet nodig om de audio handmatig om te schakelen; de andere was "Stabiel signaal", met behulp van de 4GFSK anti-interferentietechnologie, die door stenen muren kan gaan. Ik had het getest in de stenen tentoonstellingszaal van het Akropolis Museum in Athene, en de signaalonderbrekingssnelheid kon worden teruggebracht tot minder dan 5%, zelfs in de ondergrondse tentoonstellingszaal waar het museum ontwerpen opsloeg, kon het geluid duidelijk worden gehoord.En voor de levensduur van de batterij duurt het ongeveer 2,5 uur voor toeristen om het Picasso Museum te bezoeken, en de apparatuur die in het plan werd gebruikt, was Yingmi's eigen PMU-veiligheidslithiumbatterij, die eenmaal kon worden opgeladen en 12 uur kon worden gebruikt. Het was niet nodig om in het midden naar een oplaadcontact te zoeken, en de apparatuur was lichtgewicht gemaakt, dus het veroorzaakte geen ongemak aan de hand na het dragen ervan gedurende lange tijd - in tegenstelling tot sommige traditionele apparatuur, die halverwege zwaar werd en niet gewenst was om vast te houden.

2. Inhoudelijke diepgang: Houd je aan Picasso's "levensreis", verander kunst in "kleine verhalen".

Yingmi nam contact op met geleerden van het Parijse Kunstinstituut en het Picasso Research Center om gezamenlijk de inhoud van de uitleg te bespreken. De kern was: "Praat niet over grote concepten, breek Picasso's fantasierijke leven op in verhalen die toeristen kunnen begrijpen.".

Bijvoorbeeld, bij het bespreken van de Blauwe Periode, kan men beweren: "Na de zelfmoord van zijn vriend was Picasso depressief, dus gebruikte hij blauwe tinten om bedelaars en straatartiesten te schilderen - kijk naar de zware houdingen in 'La Vie', de blauwe kleur toont eenzaamheid." Men zou ook vermelden: "Hij ontmoette zijn eerste liefde, dus de kleuren werden roze, en hij schilderde acrobaten en clowns - 'Jongen met een Pijp' heeft zachte roze tinten, die zijn verheugde stemming tonen." Bij het bespreken van het kubisme zou het nog verder worden opgesplitst: "Picasso brak figuren op in geometrische vormen en toonde tegelijkertijd voor- en zijaanzichten - kijk naar 'Les Demoiselles d'Avignon', de gezichten van de vrouwen zijn gesplitst, zo brak hij het traditionele perspectief.".

De inhoud bevat ook een suggestie voor bezoekers om "het zelf te vinden", zoals: "Kijk naar de lijnen in 'De Gitaar', hoe gebruikte Picasso vliegtuigen om een gevoel van driedimensionaliteit te creëren?" "Zoek de arm van de dame in 'De Droom', is het niet als een zachte, gebogen lijn die beweegt?" Op deze manier luisteren bezoekers niet passief, maar observeren en onthouden ze het actief en veiliger.

Slotgedachte: Laat Picasso's "Artistieke Leven" door meer mensen worden begrepen.

De charme van het Picasso Museum is niet "het tonen van veel schilderijen van Picasso", maar wat verborgen zit in deze schilderijen - de reis van een kunstenaar van wanhoop naar vreugde, van het volgen van oude beleidslijnen naar het innoveren van zichzelf, een kunstverbeteringsgeschiedenis die een halve eeuw beslaat. Voor bezoekers is het hier komen niet om een "afbeelding met 'Les Demoiselles d'Avignon'" te maken, maar om te willen weten "waarom Picasso zo schilderde, wat voor stemming deze schilderijen verbergen".

Yingmi's geleide excursieplan heeft geen enkele elegante functie. Het doet gewoon deze drie dingen goed: "bespreek de taal uitgebreid, heb nauwkeurige feedback en heb diepe inhoud". Het is als een kunstgids, die niet krachtig kennis presenteert, maar bezoekers leidt om langzaam te zien, in de droefheid van de Blauwe Periode, de tederheid van de Roze Periode en de vooruitgang van het kubisme, en geleidelijk bezoekers helpt Picasso's fantasierijke code te begrijpen. Voor klanten is het kiezen van zo'n plan niet alleen om

de bezoekerservaring te verbeteren

, maar ook om het kunstmuseum echt in staat te stellen "cultuur te verzenden en kunst te analyseren" - dit is de meest vitale betekenis van het geleide excursieplan.

FAQ V1: Hoe houdt de audiogids rekening met niet-moedertaalsprekers van het Engels? A1: Het biedt meerdere taalopties met cultureel aangepaste uitleg, waarbij directe vertaling wordt vermeden om duidelijkheid en relevantie te garanderen.

V2: Kan de gids worden gebruikt in tijdelijke of speciale tentoonstellingen?

A2: Ja, het systeem is flexibel en kan worden bijgewerkt met aangepaste inhoud voor roterende tentoonstellingen, met behoud van dezelfde nauwkeurigheid en diepgang.
V3: Wat gebeurt er als het apparaat tijdens de rondleiding defect raakt?

A3: Museummedewerkers bieden onmiddellijke ondersteuning en vervangende apparaten, waardoor de verstoring van de bezoekerservaring tot een minimum wordt beperkt.