In de Egyptische tentoonstellingsruimte van het Metropolitan Museum of Art in New York staat de Duitse toeriste Anna stil voor een mummie uit de 12e eeuw v.Chr. - het label op de vitrine vermeldt alleen "De kist van priester Nebmon", maar vermeldt niet wat voor soort zegenspreuken er op de hiërogliefen op de kist staan; in de Europese schilderijenzaal ernaast staart een Japans stel naar Rembrandts "De Nachtwacht", niet in staat om het "barokke licht en schaduw" in het schilderij te onderscheiden van de werken van Rubens aan de overkant van de kamer. De audiogids met de stem van de tolk herhaalt alleen maar "Dit is Rembrandts meesterwerk"; nog verder weg in de Aziatische galerij maken toeristen uit het Midden-Oosten foto's van blauw-wit porselein uit de Ming-dynastie met hun telefoons, maar ze kunnen de Chinese culturele symbolen die verborgen zitten in "Blauw en Groen Scrollpatroon" niet begrijpen en kunnen alleen zuchten bij het label "Gemaakt tijdens het bewind van keizer Xuande van de Ming-dynastie".
Als het "dak van de wereldmusea" met meer dan 300.000 exposities die 5.000 jaar menselijke beschaving beslaan, ontvangt het Metropolitan Museum jaarlijks meer dan 7 miljoen buitenlandse bezoekers. Maar voor deze reizigers van ver weg is een bezoek aan het Metropolitan Museum meer als het navigeren door een "cultureel doolhof" - culturele verschillen tussen beschavingen, de angst om te kiezen uit een enorme collectie exposities en de ervaringsproblemen in meerdere scenario's. Traditionele rondleidingen "praten op een algemene manier zonder te focussen", of "gebruiken jargon dat onbegrijpelijk is", of "verliezen de verbinding bij het verplaatsen tussen tentoonstellingszalen". Yingmi, een bedrijf met 16 jaar ervaring in de audiogidsindustrie, had niet als doel om een alles-in-één oplossing te bieden. In plaats daarvan ontwikkelde het, gebaseerd op de diversiteit van beschavingen, de complexiteit van de ruimte en de verschillen in de behoeften van toeristen, een flexibele en aanpasbare audiotour-oplossingom buitenlandse bezoekers te helpen "vinden, begrijpen en onthouden" in de enorme collectie exposities, en echt de schittering van de menselijke beschaving te begrijpen.
Het Metropolitan Museum is geen gewoon museum - het "verplaatst" Egyptische tombes, Europese paleizen en Aziatische tuinen naar hetzelfde gebouw, met exposities variërend van de 3000 v.Chr. Sumerische aardewerken potten tot moderne kunst uit de 20e eeuw. De omvang en verscheidenheid van de exposities zijn zo groot dat zelfs veel lokale bezoekers vaak verdwalen. Na een bezoek lopen buitenlandse bezoekers vaak vast in drie problemen, die niet kunnen worden opgelost door simpelweg "meer taallabels af te drukken":
De exposities van het Metropolitan Museum bevatten de "codes" van verschillende beschavingen: de hiërogliefen op de Egyptische kisten, de patronen op Chinees blauw-wit porselein, de geometrische patronen op islamitische tapijten en de symbolische elementen op Europese religieuze schilderijen. Deze symbolen zijn vaak "bekend maar niet begrepen" door buitenlandse bezoekers. Traditionele rondleidingen geven ofwel alleen basisinformatie, zoals "Dit is een drakenrobe uit de Qing-dynastie", maar zeggen niet "Draken met vijf klauwen vertegenwoordigen keizerlijke macht, en draken met vier klauwen zijn voor de adel"; of dwingen de associatie van toeristen met bekende culturen, zoals het beschrijven van de geometrische patronen op islamitische tapijten als "Vergelijkbaar met Europese mozaïeken", wat in plaats daarvan de cognitie misleidt.
Nog lastiger is de behoefte van kleine taalspeakers - onder de buitenlandse bezoekers van het Metropolitan Museum overtreft het aandeel niet-Engels en Spaans sprekenden 30%. Japanse, Arabische en Duitse toeristen, die vaak de bijbehorende uitleg missen, kunnen alleen maar "het verhaal raden" voor de exposities. Een lokale New Yorkse reisbureau-statistiek toont aan dat elk jaar klachten over de audiotour in het Metropolitan Museum 65% van de feedback uitmaken van toeristen die "de culturele symbolen niet konden begrijpen", en veel bezoekers herinneren zich alleen maar "veel oude dingen te hebben gezien", maar begrijpen niet "welke beschaving deze dingen vertegenwoordigen".
Als elke expositie 3 minuten wordt bekeken, zou het 27 jaar duren om alle collecties te bezoeken - buitenlandse bezoekers hebben meestal maar 3-4 uur voor hun bezoek, en ze zijn vatbaar voor "keuzeangst": moeten ze eerst de Egyptische mummies zien, of naar de Europese schilderijenzaal gaan? Wat moeten ze prioriteren, het Chinese porselein in de Aziatische galerij of de Japanse ukiyo-e prenten? De traditionele rondleidingen bieden ofwel "chronologische" routes, zoals "1e verdieping Egyptische galerij → 2e verdieping Europese galerij → 3e verdieping Aziatische galerij", zonder aanbevelingen te doen op basis van de interesses van de bezoekers; of ze leggen alle exposities in elke galerij uit, zoals in de Europese schilderijenzaal, van de Renaissance tot het Impressionisme, met te veel informatie waardoor het moeilijk te onthouden is, en eindigen "moe maar niets onthouden".
Nog belangrijker is dat de interesses van verschillende bezoekers sterk variëren: sommige toeristen komen specifiek om Monet's "Waterlelies" te fotograferen, maar worden geleid om een half uur middeleeuwse wapenrusting te bekijken; sommige toeristen willen meer weten over de oude Egyptische beschaving, maar besteden te veel tijd in de Griekse tentoonstellingsruimte.Deze "uniforme uitleg" maakt het moeilijk voor buitenlandse bezoekers om "de belangrijkste punten die ze willen zien te pakken" binnen de beperkte tijd.
De ruimtescènes van het Metropolitan Museum zijn complexer dan gedacht： de Egyptische galerij heeft een donkere ondergrondse hal met zwak licht, waardoor de tekst op de displayborden moeilijk te lezen is； de kamerhoge glazen ramen in de Europese schilderijenzaal reflecteren zonlicht, wat de scherm van het gidsapparaat stoort； bij het oversteken van verdiepingen of tentoonstellingsruimtes wordt het signaal vaak geblokkeerd door dikke muren - na het horen over de Egyptische mummies in de galerij op de 1e verdieping, bevriest het gidsapparaat plotseling bij het verplaatsen naar de Europese galerij op de 2e verdieping, en tegen de tijd dat het weer werkt, hebben ze de achtergrondintroductie van "De Gebroken Arm Venus" gemist； in de donkere hal resulteert het aanpassen van het gidsapparaat ofwel in het indrukken van de verkeerde knop en het springen naar de verkeerde inhoud, of het scherm is te donker om de bediening duidelijk te zien, zelfs de "pauze" vereist een lange tijd om te vinden.
Deze "scène-bevriezingen" onderbreken direct het bezoekritme, vooral voor buitenlandse bezoekers die nieuw zijn in het Metropolitan Museum en niet bekend zijn met de routes, in combinatie met een onvloeiende gidservaring, is de kans groot dat ze in een "moe en verwarde" staat terechtkomen.
Toen Yingmi het rondleidingplan voor het Metropolitan Museum ontwierp, begon ze niet met technische parameters, maar liet ze het team een hele week daar verblijven - verschillende nationale toeristen volgen om de routes te volgen, vastleggen waar bezoekers het langst verbleven in welke soorten exposities, in welke scènes ze het meest verward waren en welke beschaving symbolen ze het meest nieuwsgierig naar waren. Uiteindelijk was het gepresenteerde plan allemaal gebaseerd op deze "echte behoeften", zonder "alles-in-één" aanbevelingen voor apparatuur, alleen "op maat gemaakte oplossingen".
Voor de "keuzeangst" van de enorme collectie streeft Yingmi's plan niet naar "allesomvattende dekking", maar helpt het toeristen "hun interesses precies te lokaliseren"：
Gepersonaliseerde routeaanbevelingen： Het plan zal verschillende routes aanbevelen op basis van het type bezoeker (kunstliefhebbers, geschiedenisliefhebbers, gezinstoeristen) - voor kunstliefhebbers beveelt het "Europese schilderijenzaal (Monet, Rembrandt) + moderne kunstzaal (Picasso)" aan； voor geschiedenisliefhebbers beveelt het "Egyptische galerij (mummies, tempelreliëfs) + Amerikaanse galerij (Maya-beschaving)" aan； voor gezinstoeristen beveelt het "kinderen's interactieve ruimte + Egyptische galerij (exposities met sterke visuele impact)" aan, elke route is gemarkeerd met "belangrijkste exposities + aanbevolen verblijftijd", om te voorkomen dat toeristen "tijd verspillen met doelloos rond te kijken".
Diepgaande duik in belangrijke exposities: Voor de "schatten van de collectie" van het Metropolitan Museum (zoals "De Gebroken Nefertiti", de Tempel van Dendara in Egypte en het Yongle Imperial Dictionary of China), zal de uitleg diepgaander zijn. Bijvoorbeeld, bij het bespreken van de Tempel van Dendara, zal het zeggen: "Dit is een geschenk van de Egyptische regering aan de Verenigde Staten. Het bevond zich oorspronkelijk naast de Nijl en werd naar het Metropolitan Museum verplaatst om te voorkomen dat het door water zou worden overspoeld. De reliëfs in de tempel leggen de offerrituelen van het oude Egypte vast." In plaats van simpelweg te zeggen "Dit is een oude Egyptische tempel."
Lichtgewicht informatiepresentatie: Vermijd "informatiebombardement". De uitleg van elke expositie wordt binnen 1-2 minuten gehouden, waarbij alleen wordt gefocust op "de meest essentiële beschavingswaarden + de meest interessante details" - Bijvoorbeeld, bij het bespreken van Monet's "Waterlelies", zal het zeggen: "Monet's ogen waren slecht in zijn latere jaren, maar hij gebruikte kleuren om het licht en de schaduw van de vijver op verschillende tijdstippen uit te drukken. Dit is een representatief voorbeeld van het 'vastleggen van de schoonheid van het moment' van het impressionisme." Praat niet te veel over kunstgeschiedenis theorieën, waardoor toeristen gemakkelijk de belangrijkste punten kunnen begrijpen.
Voor de complexe ruimtelijke scenario's van het Metropolitan Museum richt Yingmi's oplossing zich op "het oplossen van praktische ervaringsproblemen". Aanbevolen scenario-gebaseerde oplossingen zijn:
Optimalisatie van de donkere hal: Voor replica's van Egyptische tombes, Europese middeleeuwse tentoonstellingszalen, enz., is de aanbevolen uitlegoplossing "automatische lichtdetectie + spraakbesturing" - Het scherm wordt automatisch helderder afhankelijk van het licht, de knoppen hebben een zachte achtergrondverlichting en toeristen kunnen bedienen zonder dichtbij te hoeven staan; het ondersteunt ook spraakopdrachten, bijvoorbeeld "Leg deze mummie uit", het systeem zal automatisch de inhoud matchen, waardoor "in het donker knoeien om op knoppen te drukken" in het donkere gebied wordt vermeden.
Signaalstabiliteit over zones: Voor de vele verdiepingen en dikke muren van het Metropolitan Museum zijn traditionele rondleidingen vatbaar voor "verbreking over zones". De oplossing maakt gebruik van 4GFSK anti-interferentietechnologie, waarbij "signaalovergangsknooppunten" tussen tentoonstellingszalen worden ingesteld, zodat het signaal automatisch overschakelt wanneer toeristen van de Egyptische tentoonstellingszaal naar de Europese tentoonstellingszaal lopen, zonder dat ze handmatig opnieuw hoeven te verbinden; voor groepsbezoekers heeft de aanbevolen groepsrondleiding een signaalbereik van 280 meter, zelfs als toeristen zich in verschillende hoeken van de tentoonstellingszaal bevinden, kunnen ze de gids duidelijk horen.
Lange batterijduur en lichtgewicht: Gezien het feit dat de gemiddelde bezoektijd voor buitenlandse toeristen in het Metropolitan Museum ongeveer 4 uur is, ondersteunt de apparatuur in de oplossing 12 uur continue batterijduur en is deze uitgerust met een draagbare oplaadbox, waardoor toeristen snel kunnen opladen in de rustruimte; de apparatuur weegt minder dan 100 gram, wat niet moeilijk is om om de nek te hangen of in de zak te stoppen, en het zal niet vermoeiend zijn na een hele dag bezoeken.
De charme van het Metropolitan Museum ligt niet in "hoeveel oude objecten er worden bewaard", maar in het feit dat het "het kruispunt van de menselijke beschaving" is - Hier kun je de kist van de priester van het oude Egypte en het Chinese blauw-wit porselein met elkaar zien communiceren in de lucht, en Europese religieuze schilderijen en islamitische tapijten hetzelfde gebouw zien delen. Voor buitenlandse toeristen is hier komen niet om "foto's te maken om te plaatsen", maar om verhalen te vinden die hen kunnen raken tussen verschillende beschavingen.
Yingmi's voice-guided tour-oplossing voor het Metropolitan Museum omvat geen fancy functies, maar richt zich eerder op "toeristen helpen de symbolen van de beschaving te begrijpen, de belangrijkste punten van het bezoek te vinden en sceneproblemen op te lossen". Het is als een "Ken de cultuur, ken de toeristen" gids, die de hand van buitenlandse toeristen vasthoudt, hiërogliefen interpreteert in de Egyptische tentoonstellingszaal, licht- en schaduwstijlen onderscheidt in de Europese tentoonstellingszaal en porseleinpatronen begrijpt in de Aziatische tentoonstellingszaal, waardoor elke toerist de "beschavingsverhalen" kan vinden die ze kunnen begrijpen en onthouden tussen de enorme collectie.
Goede rondleidingen zijn immers niet "informatie instrueren", maar "een deur openen" - Wat Yingmi deed, is buitenlandse toeristen helpen deze deur te openen, waardoor de 5.000 jaar oude beschaving van het Metropolitan Museum niet langer "oude relikwieën" zijn die ver weg zijn, maar spannende dingen binnen handbereik.
In de Egyptische tentoonstellingsruimte van het Metropolitan Museum of Art in New York staat de Duitse toeriste Anna stil voor een mummie uit de 12e eeuw v.Chr. - het label op de vitrine vermeldt alleen "De kist van priester Nebmon", maar vermeldt niet wat voor soort zegenspreuken er op de hiërogliefen op de kist staan; in de Europese schilderijenzaal ernaast staart een Japans stel naar Rembrandts "De Nachtwacht", niet in staat om het "barokke licht en schaduw" in het schilderij te onderscheiden van de werken van Rubens aan de overkant van de kamer. De audiogids met de stem van de tolk herhaalt alleen maar "Dit is Rembrandts meesterwerk"; nog verder weg in de Aziatische galerij maken toeristen uit het Midden-Oosten foto's van blauw-wit porselein uit de Ming-dynastie met hun telefoons, maar ze kunnen de Chinese culturele symbolen die verborgen zitten in "Blauw en Groen Scrollpatroon" niet begrijpen en kunnen alleen zuchten bij het label "Gemaakt tijdens het bewind van keizer Xuande van de Ming-dynastie".
Als het "dak van de wereldmusea" met meer dan 300.000 exposities die 5.000 jaar menselijke beschaving beslaan, ontvangt het Metropolitan Museum jaarlijks meer dan 7 miljoen buitenlandse bezoekers. Maar voor deze reizigers van ver weg is een bezoek aan het Metropolitan Museum meer als het navigeren door een "cultureel doolhof" - culturele verschillen tussen beschavingen, de angst om te kiezen uit een enorme collectie exposities en de ervaringsproblemen in meerdere scenario's. Traditionele rondleidingen "praten op een algemene manier zonder te focussen", of "gebruiken jargon dat onbegrijpelijk is", of "verliezen de verbinding bij het verplaatsen tussen tentoonstellingszalen". Yingmi, een bedrijf met 16 jaar ervaring in de audiogidsindustrie, had niet als doel om een alles-in-één oplossing te bieden. In plaats daarvan ontwikkelde het, gebaseerd op de diversiteit van beschavingen, de complexiteit van de ruimte en de verschillen in de behoeften van toeristen, een flexibele en aanpasbare audiotour-oplossingom buitenlandse bezoekers te helpen "vinden, begrijpen en onthouden" in de enorme collectie exposities, en echt de schittering van de menselijke beschaving te begrijpen.
Het Metropolitan Museum is geen gewoon museum - het "verplaatst" Egyptische tombes, Europese paleizen en Aziatische tuinen naar hetzelfde gebouw, met exposities variërend van de 3000 v.Chr. Sumerische aardewerken potten tot moderne kunst uit de 20e eeuw. De omvang en verscheidenheid van de exposities zijn zo groot dat zelfs veel lokale bezoekers vaak verdwalen. Na een bezoek lopen buitenlandse bezoekers vaak vast in drie problemen, die niet kunnen worden opgelost door simpelweg "meer taallabels af te drukken":
De exposities van het Metropolitan Museum bevatten de "codes" van verschillende beschavingen: de hiërogliefen op de Egyptische kisten, de patronen op Chinees blauw-wit porselein, de geometrische patronen op islamitische tapijten en de symbolische elementen op Europese religieuze schilderijen. Deze symbolen zijn vaak "bekend maar niet begrepen" door buitenlandse bezoekers. Traditionele rondleidingen geven ofwel alleen basisinformatie, zoals "Dit is een drakenrobe uit de Qing-dynastie", maar zeggen niet "Draken met vijf klauwen vertegenwoordigen keizerlijke macht, en draken met vier klauwen zijn voor de adel"; of dwingen de associatie van toeristen met bekende culturen, zoals het beschrijven van de geometrische patronen op islamitische tapijten als "Vergelijkbaar met Europese mozaïeken", wat in plaats daarvan de cognitie misleidt.
Nog lastiger is de behoefte van kleine taalspeakers - onder de buitenlandse bezoekers van het Metropolitan Museum overtreft het aandeel niet-Engels en Spaans sprekenden 30%. Japanse, Arabische en Duitse toeristen, die vaak de bijbehorende uitleg missen, kunnen alleen maar "het verhaal raden" voor de exposities. Een lokale New Yorkse reisbureau-statistiek toont aan dat elk jaar klachten over de audiotour in het Metropolitan Museum 65% van de feedback uitmaken van toeristen die "de culturele symbolen niet konden begrijpen", en veel bezoekers herinneren zich alleen maar "veel oude dingen te hebben gezien", maar begrijpen niet "welke beschaving deze dingen vertegenwoordigen".
Als elke expositie 3 minuten wordt bekeken, zou het 27 jaar duren om alle collecties te bezoeken - buitenlandse bezoekers hebben meestal maar 3-4 uur voor hun bezoek, en ze zijn vatbaar voor "keuzeangst": moeten ze eerst de Egyptische mummies zien, of naar de Europese schilderijenzaal gaan? Wat moeten ze prioriteren, het Chinese porselein in de Aziatische galerij of de Japanse ukiyo-e prenten? De traditionele rondleidingen bieden ofwel "chronologische" routes, zoals "1e verdieping Egyptische galerij → 2e verdieping Europese galerij → 3e verdieping Aziatische galerij", zonder aanbevelingen te doen op basis van de interesses van de bezoekers; of ze leggen alle exposities in elke galerij uit, zoals in de Europese schilderijenzaal, van de Renaissance tot het Impressionisme, met te veel informatie waardoor het moeilijk te onthouden is, en eindigen "moe maar niets onthouden".
Nog belangrijker is dat de interesses van verschillende bezoekers sterk variëren: sommige toeristen komen specifiek om Monet's "Waterlelies" te fotograferen, maar worden geleid om een half uur middeleeuwse wapenrusting te bekijken; sommige toeristen willen meer weten over de oude Egyptische beschaving, maar besteden te veel tijd in de Griekse tentoonstellingsruimte.Deze "uniforme uitleg" maakt het moeilijk voor buitenlandse bezoekers om "de belangrijkste punten die ze willen zien te pakken" binnen de beperkte tijd.
De ruimtescènes van het Metropolitan Museum zijn complexer dan gedacht： de Egyptische galerij heeft een donkere ondergrondse hal met zwak licht, waardoor de tekst op de displayborden moeilijk te lezen is； de kamerhoge glazen ramen in de Europese schilderijenzaal reflecteren zonlicht, wat de scherm van het gidsapparaat stoort； bij het oversteken van verdiepingen of tentoonstellingsruimtes wordt het signaal vaak geblokkeerd door dikke muren - na het horen over de Egyptische mummies in de galerij op de 1e verdieping, bevriest het gidsapparaat plotseling bij het verplaatsen naar de Europese galerij op de 2e verdieping, en tegen de tijd dat het weer werkt, hebben ze de achtergrondintroductie van "De Gebroken Arm Venus" gemist； in de donkere hal resulteert het aanpassen van het gidsapparaat ofwel in het indrukken van de verkeerde knop en het springen naar de verkeerde inhoud, of het scherm is te donker om de bediening duidelijk te zien, zelfs de "pauze" vereist een lange tijd om te vinden.
Deze "scène-bevriezingen" onderbreken direct het bezoekritme, vooral voor buitenlandse bezoekers die nieuw zijn in het Metropolitan Museum en niet bekend zijn met de routes, in combinatie met een onvloeiende gidservaring, is de kans groot dat ze in een "moe en verwarde" staat terechtkomen.
Toen Yingmi het rondleidingplan voor het Metropolitan Museum ontwierp, begon ze niet met technische parameters, maar liet ze het team een hele week daar verblijven - verschillende nationale toeristen volgen om de routes te volgen, vastleggen waar bezoekers het langst verbleven in welke soorten exposities, in welke scènes ze het meest verward waren en welke beschaving symbolen ze het meest nieuwsgierig naar waren. Uiteindelijk was het gepresenteerde plan allemaal gebaseerd op deze "echte behoeften", zonder "alles-in-één" aanbevelingen voor apparatuur, alleen "op maat gemaakte oplossingen".
Voor de "keuzeangst" van de enorme collectie streeft Yingmi's plan niet naar "allesomvattende dekking", maar helpt het toeristen "hun interesses precies te lokaliseren"：
Gepersonaliseerde routeaanbevelingen： Het plan zal verschillende routes aanbevelen op basis van het type bezoeker (kunstliefhebbers, geschiedenisliefhebbers, gezinstoeristen) - voor kunstliefhebbers beveelt het "Europese schilderijenzaal (Monet, Rembrandt) + moderne kunstzaal (Picasso)" aan； voor geschiedenisliefhebbers beveelt het "Egyptische galerij (mummies, tempelreliëfs) + Amerikaanse galerij (Maya-beschaving)" aan； voor gezinstoeristen beveelt het "kinderen's interactieve ruimte + Egyptische galerij (exposities met sterke visuele impact)" aan, elke route is gemarkeerd met "belangrijkste exposities + aanbevolen verblijftijd", om te voorkomen dat toeristen "tijd verspillen met doelloos rond te kijken".
Diepgaande duik in belangrijke exposities: Voor de "schatten van de collectie" van het Metropolitan Museum (zoals "De Gebroken Nefertiti", de Tempel van Dendara in Egypte en het Yongle Imperial Dictionary of China), zal de uitleg diepgaander zijn. Bijvoorbeeld, bij het bespreken van de Tempel van Dendara, zal het zeggen: "Dit is een geschenk van de Egyptische regering aan de Verenigde Staten. Het bevond zich oorspronkelijk naast de Nijl en werd naar het Metropolitan Museum verplaatst om te voorkomen dat het door water zou worden overspoeld. De reliëfs in de tempel leggen de offerrituelen van het oude Egypte vast." In plaats van simpelweg te zeggen "Dit is een oude Egyptische tempel."
Lichtgewicht informatiepresentatie: Vermijd "informatiebombardement". De uitleg van elke expositie wordt binnen 1-2 minuten gehouden, waarbij alleen wordt gefocust op "de meest essentiële beschavingswaarden + de meest interessante details" - Bijvoorbeeld, bij het bespreken van Monet's "Waterlelies", zal het zeggen: "Monet's ogen waren slecht in zijn latere jaren, maar hij gebruikte kleuren om het licht en de schaduw van de vijver op verschillende tijdstippen uit te drukken. Dit is een representatief voorbeeld van het 'vastleggen van de schoonheid van het moment' van het impressionisme." Praat niet te veel over kunstgeschiedenis theorieën, waardoor toeristen gemakkelijk de belangrijkste punten kunnen begrijpen.
Voor de complexe ruimtelijke scenario's van het Metropolitan Museum richt Yingmi's oplossing zich op "het oplossen van praktische ervaringsproblemen". Aanbevolen scenario-gebaseerde oplossingen zijn:
Optimalisatie van de donkere hal: Voor replica's van Egyptische tombes, Europese middeleeuwse tentoonstellingszalen, enz., is de aanbevolen uitlegoplossing "automatische lichtdetectie + spraakbesturing" - Het scherm wordt automatisch helderder afhankelijk van het licht, de knoppen hebben een zachte achtergrondverlichting en toeristen kunnen bedienen zonder dichtbij te hoeven staan; het ondersteunt ook spraakopdrachten, bijvoorbeeld "Leg deze mummie uit", het systeem zal automatisch de inhoud matchen, waardoor "in het donker knoeien om op knoppen te drukken" in het donkere gebied wordt vermeden.
Signaalstabiliteit over zones: Voor de vele verdiepingen en dikke muren van het Metropolitan Museum zijn traditionele rondleidingen vatbaar voor "verbreking over zones". De oplossing maakt gebruik van 4GFSK anti-interferentietechnologie, waarbij "signaalovergangsknooppunten" tussen tentoonstellingszalen worden ingesteld, zodat het signaal automatisch overschakelt wanneer toeristen van de Egyptische tentoonstellingszaal naar de Europese tentoonstellingszaal lopen, zonder dat ze handmatig opnieuw hoeven te verbinden; voor groepsbezoekers heeft de aanbevolen groepsrondleiding een signaalbereik van 280 meter, zelfs als toeristen zich in verschillende hoeken van de tentoonstellingszaal bevinden, kunnen ze de gids duidelijk horen.
Lange batterijduur en lichtgewicht: Gezien het feit dat de gemiddelde bezoektijd voor buitenlandse toeristen in het Metropolitan Museum ongeveer 4 uur is, ondersteunt de apparatuur in de oplossing 12 uur continue batterijduur en is deze uitgerust met een draagbare oplaadbox, waardoor toeristen snel kunnen opladen in de rustruimte; de apparatuur weegt minder dan 100 gram, wat niet moeilijk is om om de nek te hangen of in de zak te stoppen, en het zal niet vermoeiend zijn na een hele dag bezoeken.
De charme van het Metropolitan Museum ligt niet in "hoeveel oude objecten er worden bewaard", maar in het feit dat het "het kruispunt van de menselijke beschaving" is - Hier kun je de kist van de priester van het oude Egypte en het Chinese blauw-wit porselein met elkaar zien communiceren in de lucht, en Europese religieuze schilderijen en islamitische tapijten hetzelfde gebouw zien delen. Voor buitenlandse toeristen is hier komen niet om "foto's te maken om te plaatsen", maar om verhalen te vinden die hen kunnen raken tussen verschillende beschavingen.
Yingmi's voice-guided tour-oplossing voor het Metropolitan Museum omvat geen fancy functies, maar richt zich eerder op "toeristen helpen de symbolen van de beschaving te begrijpen, de belangrijkste punten van het bezoek te vinden en sceneproblemen op te lossen". Het is als een "Ken de cultuur, ken de toeristen" gids, die de hand van buitenlandse toeristen vasthoudt, hiërogliefen interpreteert in de Egyptische tentoonstellingszaal, licht- en schaduwstijlen onderscheidt in de Europese tentoonstellingszaal en porseleinpatronen begrijpt in de Aziatische tentoonstellingszaal, waardoor elke toerist de "beschavingsverhalen" kan vinden die ze kunnen begrijpen en onthouden tussen de enorme collectie.
Goede rondleidingen zijn immers niet "informatie instrueren", maar "een deur openen" - Wat Yingmi deed, is buitenlandse toeristen helpen deze deur te openen, waardoor de 5.000 jaar oude beschaving van het Metropolitan Museum niet langer "oude relikwieën" zijn die ver weg zijn, maar spannende dingen binnen handbereik.
