Wanneer de honkbalwedstrijd in Fenway Park in Boston begint, begint Mark, de gids, een 'zware tijd' te hebben - hij leidt een Japans team naar de 'milieuvriendelijke monsterwand', en nadat hij in het Engels klaar is met spreken, 'Deze muur is gebouwd in 1934 en heeft talloze homeruns geblokkeerd', steekt een toerist een camera omhoog en vraagt: 'Wat betekent 'homerun' in het Japans? Waarom is deze muur milieuvriendelijk?'; Bij de overgang naar de werpheuvel pakten de kinderen in het Latijns-Amerikaanse gezin zijn mouw vast en vroegen in het Spaans: 'Zal de werper van de Red Sox hier oefenen?' Mark kon alleen langzaam vertalen met behulp van een vertaal-app op een smartphone, wat een vertraging van een half uur veroorzaakte. Op de dag van de wedstrijd was het nog erger. De vreugde van de toeschouwers overstemde alles. Hij hield een luidspreker omhoog en schreeuwde: 'De eerste wedstrijd van het openingsseizoen van 1912, de Red Sox wonnen met 5-3.' De toeschouwers op de achterste rij vingen niet eens '5-3' op, en uiteindelijk konden ze alleen een foto maken rond het honderd jaar oude scorebord en mompelden: 'Het is nog steeds de moeite waard om Fenway Park te bezoeken.'
Als een van de oudste stadions in Major League Baseball ontvangt Fenway Park jaarlijks meer dan 3 miljoen bezoekers, waarvan bijna 40% internationale bezoekers zijn. Voor de onderstaande gidsen zijn de problemen van hun werk nooit alleen het onthouden van 'opening 1912' of '17 homeruns record' - het gaat erom hoe ze de waarde van dit stadion echt 'begrijpen' voor internationale bezoekers met verschillende talen en verschillende expertise van honkbal - niet alleen een informele blik op de architectuur, maar ook 'het tactische ontwerp achter de milieuvriendelijke monsterwand' begrijpen, de passie van Red Sox-fans begrijpen en beseffen waarom ze zo'n sterke band met dit gebied hebben.
Gidsen die rondleidingen hebben gegeven in Fenway Park weten dat hun werk anders is dan dat van musea of archeologische vindplaatsen - er zijn geen stille tentoonstellingszalen, geen vaste volgorde van bezichtiging en de vragen van de toeristen zijn bijzonder 'verspreid'. Alleen vertrouwen op interesse en geheugen is onvoldoende; ze moeten deze drie obstakels wegnemen:
Onder de internationale bezoekers in Fenway Park hebben Japanse, Latijns-Amerikaanse en Europese toeristen verschillende behoeften: Japanse toeristen begrijpen voornamelijk honkbal en willen weten 'Speelden de Red Sox tegen de Yomiuri Giants?' 'Wat is moeilijker om te raken, de milieuvriendelijke monsterwand of de buitenmuur van de Tokyo Dome?' Latijns-Amerikaanse toeristen houden van honkbal maar spreken geen Engels, en ze kunnen zelfs de termen als 'werpheuvel' en 'thuisplaat' niet begrijpen; Europese toeristen 'bezoeken vaak met hun families' en ze kennen zelfs de regels van honkbal niet. Toen de gids hen vertelde 'De Red Sox wonnen de World Series in 1918', vroegen de toeristen snel 'Was dat tegen Duitsland?' Ze maakten een grapje. Een andere gids die een Japans team leidde, kreeg de vraag 'De milieuvriendelijke monsterwand is 37 voet en 2 inch hoog. Hoeveel meter is dat? Is deze hoogte moeilijk of eenvoudig in honkbal?' De gids was niet voorbereid en moest ter plekke zoeken naar de eenheidsconversie, maar kon de relatie tussen 'hoogte en methoden' niet uitleggen, en de toeristen waren er niet in geïnteresseerd.
Dus voor de gidsen is 'meertalige service' niet 'het veranderen van 'homerun' in een internationale taal' - het gaat erom de sociale geschiedenis en honkbal kennis van de toeristen te integreren om de termen 'gemakkelijk' te bespreken. Bijvoorbeeld, bij het uitleggen van 'homerun' aan Europese toeristen, moet men zeggen 'Het is net als de 'hattrick' in voetbal, de beste scorende techniek in honkbal'; bij het uitleggen van de hoogte van de 'milieuvriendelijke monsterwand' aan Japanse toeristen, moet men het vergelijken met 'De buitenmuur van de Tokyo Dome is 1,2 meter hoger, dus het slaan van een homerun hier vereist bijzonder sterke speler vaardigheden' - alleen dan zullen de toeristen begrijpen en bereid zijn om nog meer vragen te stellen.2. Verhalen duidelijk vertellen in het geluid is belangrijker dan 'luid schreeuwen'De geluidsscenario's in Fenway Park zijn bijzonder speciaal - het is niet alleen 'druk en luidruchtig': op niet-wedstrijddagen zijn er de 'zoemende' geluiden van grasmaaimachines en de gesprekken van toeristen; op wedstrijddagen is het nog meer overdreven. De juichkreten van de fans, het commentaar ter plaatse en de verkopers die hotdogs eisen, vermengen zich allemaal met elkaar, waarbij de decibellen oplopen tot boven de 80. Typische versterkers werken gewoon niet. De gids schreeuwt tot zijn stem schor is, maar de toeristen moeten nog steeds in de buurt staan om te luisteren. Als ze te ver weg zijn, gaat de inhoud verloren.
3. De bezichtigingsroute is verspreid en de kennispunten zijn gefragmenteerd. Ze moeten toeristen helpen 'de geschiedenis van de eeuw te verbinden'
De bezichtigingsroute in Fenway Park is bijzonder verspreid: van de 'milieuvriendelijke monsterwand' in het outfield, naar de werpheuvel en de thuisplaat in het infield, naar de kleedruimte van de spelers ondergronds en de honkbalgalerij boven. Verschillende locaties liggen ver uit elkaar en de volgorde moet worden gewijzigd afhankelijk van de stroom van individuen. Wanneer de gids het team leidt, is het heel gemakkelijk voor 'de toeristen vooraan hebben de beschrijving gehoord, maar degenen achteraan hebben het niet bijgehouden', of 'bij een bezoek aan de galerij vergeten de toeristen de honkbalgeschiedenis die ze net hebben gekregen'.Een Europees gezinstoerist merkte op: 'We bezochten de kleedruimte met de gids en ontdekten dat de jas in 1931 werd gebruikt. Later, toen we naar de galerij gingen en de oude jassen zagen, konden we ons niet herinneren of deze jas het originele ontwerp was. Na het bezoek hadden we het gevoel dat elke locatie interessant was, maar we begrepen de connectie tussen hen niet en wisten niet wat er de afgelopen eeuw in Fenway Park is gebeurd.'Voor gidsen moeten ze manieren vinden om 'de verspreide kennispunten te verbinden' - bijvoorbeeld, bij het bekijken van de oude honkbalknuppel in de galerij, moeten ze deze verbinden met 'de eigenaar van deze knuppel sloeg een 'bye-bye homerun' voor de 'milieuvriendelijke monsterwand' in 1953'; bij het bekijken van de jas nr. 34 in de kleedruimte, moeten ze uitleggen 'dit is ter nagedachtenis aan Ted Williams, die 19 seizoenen honkbal gooide op de werpheuvel.' Maar alleen vertrouwen op praten is heel gemakkelijk om te vergeten, en toeristen kunnen het ook niet onthouden. Apparaten zijn nodig om hen te helpen 'verbinden'.
De gidsen in Fenway Park ontdekten langzaam dat geweldige apparaten geen 'extra zorg' zijn, maar hen kunnen helpen hun taken grondig uit te voeren - niet langer lastig vallen met 'toeristen die het niet begrijpen', niet langer luid schreeuwen en in staat zijn om zich extra te concentreren op 'het vertellen van het honkbalverhaal'. Oplossingen zoals die van Yingmi zijn bijzonder ideaal voor de scène in Fenway Park:
1. Maak het mogelijk voor verschillende toeristen om 'de pas te houden'
Het meertalige deelsysteem van Yingmi heeft gewoon het probleem van 'toeristen die het niet begrijpen' opgelost - het omvat 5 talen: Engels, Spaans, Japans, Duits en Frans. Japanse toeristen kunnen luisteren naar 'de vergelijking tussen de 'milieuvriendelijke monsterwand' en de Tokyo Dome', Latijns-Amerikaanse toeristen kunnen 'de tactische relevantie van de werpheuvel' begrijpen en Europese toeristen kunnen begrijpen 'de World Series is geen voetbalwedstrijd'. Als er behoefte is aan een kleine taal zoals Portugees of Koreaans, kan deze binnen 72 uur worden aangepast zonder dat de gids een vertaler hoeft te zoeken.
2. Ook te midden van geluid, kunt u 'elk woord horen'
Het is niet nodig om je zorgen te maken over het signaal - 'de draadloze transmissietechnologie' kan het hele Fenway Park bestrijken, van de milieuvriendelijke monsterwand in het outfield tot de spelersstroom ondergronds, en het signaal zal zeker niet worden onderbroken. Zelfs als het team verspreid is over verschillende bezichtigingsstanden, zoals wanneer de toeristen op de voorste rij de thuisplaat bekijken en de toeristen op de achterste rij de milieuvriendelijke monsterwand bekijken, kunnen ze binnen een bereik van 200 meter duidelijk naar de beschrijvingen luisteren. De gids in de New York Yankees Arena gebruikte het eerder en beweerde: 'De signaalstoring is minder dan 3%, wat veel betrouwbaarder is dan de vorige tools.'
Het toolsontwerp voldoet bovendien aan de eisen van de gidsen - het is een nek-gemonteerde soort, niet draagbaar. Wanneer de gids het team leidt, kunnen ze vrijelijk 'de werpbeweging' gebaren, en toeristen die foto's maken of klappen, worden zeker niet geblokkeerd. Het gewicht is slechts 18 gram, en het dragen ervan gedurende een halve dag veroorzaakt zeker geen pijn in de oren, waardoor het geschikt is voor een bezoek van 3 uur in Fenway Park.
Het zone-geleide sightseeingplan van Yingmi lost precies het probleem op van 'verspreide routes en gefragmenteerde kennispunten' - verschillende gebieden gebruiken verschillende beschrijvingstechnieken:
Het outfield maakt gebruik van 'geautomatiseerde waarneming', wanneer toeristen de milieuvriendelijke monsterwand naderen, zullen de tools automatisch afspelen 'Deze muur is gebouwd in 1934. Oorspronkelijk gemaakt van hout, werd deze in 1947 vervangen door beton. De milieuvriendelijke tint was om de zonreflectie te verminderen en spelers te helpen de baan van de bal te beoordelen', zonder dat de gids het steeds opnieuw hoeft te herhalen;Het infield maakt gebruik van 'draadloze teambeschrijving', de gids kan aanvullen op basis van de scène ter plaatse, zoals wanneer hij op de werpheuvel staat, 'Dit is 2 inch hoger dan verschillende andere stadions. Het is het tactische voordeel van de Red Sox, waardoor de werper veel preciezere worpen kan gooien';De galerij maakt gebruik van 'touchscreen-beschrijving', toeristen kunnen op de tags van de tentoonstellingen klikken om te luisteren naar 'Deze oude jas uit 1918 werd in 1953 door de eigenaar gedragen en sloeg een 'Bye-bye Home Run'. De tegenstander waren de Yankees, en 35.000 fans steunden live'. Bij het bekijken van de 34e jas, zal zeker worden uitgelegd 'Ted Williams droeg deze jas gedurende 19 seizoenen op de werpheuvel. Toen hij in 1966 met pensioen ging, riepen fans zijn naam'. Op deze manier kunnen toeristen 'de milieuvriendelijke monsterwand, de werpheuvel en de oude jas' in een lijn verbinden, waarbij ze de honderd jaar oude achtergrond van Fenway Park in gedachten houden.
Conclusie: De kern van de gids is om toeristen 'verhalen' mee te laten nemen, niet 'foto's'.
Oplossingen zoals die van Yingmi helpen gidsen echt 'de verhalen beter over te brengen' - niet langer afgeleid door taal, geluid of routes, maar in staat om zich te concentreren op 'hoe het levendiger te maken'. Voor internationale toeristen zijn dergelijke gidsdiensten 'de moeite waard'; voor gidsen is dergelijk werk 'bevredigend'.
Uiteindelijk is de gidsfunctie in Fenway Park niet 'toeristen rondleiden', maar 'ervoor zorgen dat mensen uit verschillende landen verliefd kunnen worden op de honkbalcultuur'. En goede tools zijn de 'goede assistenten' die hen helpen deze doelstelling te bereiken.
FAQ:
Hoe gaat het audiogidsysteem om met groepsrondleidingen met gemengde taalachtergronden?
Is de audio-inhoud vooraf opgenomen of kunnen gidsen live commentaar geven?
Het systeem ondersteunt beide: vooraf opgenomen uitleg voor belangrijke punten en live gidscommentaar voor interactieve verhalen.
Welke maatregelen zijn er getroffen voor de hygiëne en het onderhoud van apparaten?
Apparaten worden tussen gebruik ontsmet en het nek-gemonteerde ontwerp minimaliseert contact met het gezicht. Regelmatige onderhoudscontroles zorgen voor prestaties.
Wanneer de honkbalwedstrijd in Fenway Park in Boston begint, begint Mark, de gids, een 'zware tijd' te hebben - hij leidt een Japans team naar de 'milieuvriendelijke monsterwand', en nadat hij in het Engels klaar is met spreken, 'Deze muur is gebouwd in 1934 en heeft talloze homeruns geblokkeerd', steekt een toerist een camera omhoog en vraagt: 'Wat betekent 'homerun' in het Japans? Waarom is deze muur milieuvriendelijk?'; Bij de overgang naar de werpheuvel pakten de kinderen in het Latijns-Amerikaanse gezin zijn mouw vast en vroegen in het Spaans: 'Zal de werper van de Red Sox hier oefenen?' Mark kon alleen langzaam vertalen met behulp van een vertaal-app op een smartphone, wat een vertraging van een half uur veroorzaakte. Op de dag van de wedstrijd was het nog erger. De vreugde van de toeschouwers overstemde alles. Hij hield een luidspreker omhoog en schreeuwde: 'De eerste wedstrijd van het openingsseizoen van 1912, de Red Sox wonnen met 5-3.' De toeschouwers op de achterste rij vingen niet eens '5-3' op, en uiteindelijk konden ze alleen een foto maken rond het honderd jaar oude scorebord en mompelden: 'Het is nog steeds de moeite waard om Fenway Park te bezoeken.'
Als een van de oudste stadions in Major League Baseball ontvangt Fenway Park jaarlijks meer dan 3 miljoen bezoekers, waarvan bijna 40% internationale bezoekers zijn. Voor de onderstaande gidsen zijn de problemen van hun werk nooit alleen het onthouden van 'opening 1912' of '17 homeruns record' - het gaat erom hoe ze de waarde van dit stadion echt 'begrijpen' voor internationale bezoekers met verschillende talen en verschillende expertise van honkbal - niet alleen een informele blik op de architectuur, maar ook 'het tactische ontwerp achter de milieuvriendelijke monsterwand' begrijpen, de passie van Red Sox-fans begrijpen en beseffen waarom ze zo'n sterke band met dit gebied hebben.
Gidsen die rondleidingen hebben gegeven in Fenway Park weten dat hun werk anders is dan dat van musea of archeologische vindplaatsen - er zijn geen stille tentoonstellingszalen, geen vaste volgorde van bezichtiging en de vragen van de toeristen zijn bijzonder 'verspreid'. Alleen vertrouwen op interesse en geheugen is onvoldoende; ze moeten deze drie obstakels wegnemen:
Onder de internationale bezoekers in Fenway Park hebben Japanse, Latijns-Amerikaanse en Europese toeristen verschillende behoeften: Japanse toeristen begrijpen voornamelijk honkbal en willen weten 'Speelden de Red Sox tegen de Yomiuri Giants?' 'Wat is moeilijker om te raken, de milieuvriendelijke monsterwand of de buitenmuur van de Tokyo Dome?' Latijns-Amerikaanse toeristen houden van honkbal maar spreken geen Engels, en ze kunnen zelfs de termen als 'werpheuvel' en 'thuisplaat' niet begrijpen; Europese toeristen 'bezoeken vaak met hun families' en ze kennen zelfs de regels van honkbal niet. Toen de gids hen vertelde 'De Red Sox wonnen de World Series in 1918', vroegen de toeristen snel 'Was dat tegen Duitsland?' Ze maakten een grapje. Een andere gids die een Japans team leidde, kreeg de vraag 'De milieuvriendelijke monsterwand is 37 voet en 2 inch hoog. Hoeveel meter is dat? Is deze hoogte moeilijk of eenvoudig in honkbal?' De gids was niet voorbereid en moest ter plekke zoeken naar de eenheidsconversie, maar kon de relatie tussen 'hoogte en methoden' niet uitleggen, en de toeristen waren er niet in geïnteresseerd.
Dus voor de gidsen is 'meertalige service' niet 'het veranderen van 'homerun' in een internationale taal' - het gaat erom de sociale geschiedenis en honkbal kennis van de toeristen te integreren om de termen 'gemakkelijk' te bespreken. Bijvoorbeeld, bij het uitleggen van 'homerun' aan Europese toeristen, moet men zeggen 'Het is net als de 'hattrick' in voetbal, de beste scorende techniek in honkbal'; bij het uitleggen van de hoogte van de 'milieuvriendelijke monsterwand' aan Japanse toeristen, moet men het vergelijken met 'De buitenmuur van de Tokyo Dome is 1,2 meter hoger, dus het slaan van een homerun hier vereist bijzonder sterke speler vaardigheden' - alleen dan zullen de toeristen begrijpen en bereid zijn om nog meer vragen te stellen.2. Verhalen duidelijk vertellen in het geluid is belangrijker dan 'luid schreeuwen'De geluidsscenario's in Fenway Park zijn bijzonder speciaal - het is niet alleen 'druk en luidruchtig': op niet-wedstrijddagen zijn er de 'zoemende' geluiden van grasmaaimachines en de gesprekken van toeristen; op wedstrijddagen is het nog meer overdreven. De juichkreten van de fans, het commentaar ter plaatse en de verkopers die hotdogs eisen, vermengen zich allemaal met elkaar, waarbij de decibellen oplopen tot boven de 80. Typische versterkers werken gewoon niet. De gids schreeuwt tot zijn stem schor is, maar de toeristen moeten nog steeds in de buurt staan om te luisteren. Als ze te ver weg zijn, gaat de inhoud verloren.
3. De bezichtigingsroute is verspreid en de kennispunten zijn gefragmenteerd. Ze moeten toeristen helpen 'de geschiedenis van de eeuw te verbinden'
De bezichtigingsroute in Fenway Park is bijzonder verspreid: van de 'milieuvriendelijke monsterwand' in het outfield, naar de werpheuvel en de thuisplaat in het infield, naar de kleedruimte van de spelers ondergronds en de honkbalgalerij boven. Verschillende locaties liggen ver uit elkaar en de volgorde moet worden gewijzigd afhankelijk van de stroom van individuen. Wanneer de gids het team leidt, is het heel gemakkelijk voor 'de toeristen vooraan hebben de beschrijving gehoord, maar degenen achteraan hebben het niet bijgehouden', of 'bij een bezoek aan de galerij vergeten de toeristen de honkbalgeschiedenis die ze net hebben gekregen'.Een Europees gezinstoerist merkte op: 'We bezochten de kleedruimte met de gids en ontdekten dat de jas in 1931 werd gebruikt. Later, toen we naar de galerij gingen en de oude jassen zagen, konden we ons niet herinneren of deze jas het originele ontwerp was. Na het bezoek hadden we het gevoel dat elke locatie interessant was, maar we begrepen de connectie tussen hen niet en wisten niet wat er de afgelopen eeuw in Fenway Park is gebeurd.'Voor gidsen moeten ze manieren vinden om 'de verspreide kennispunten te verbinden' - bijvoorbeeld, bij het bekijken van de oude honkbalknuppel in de galerij, moeten ze deze verbinden met 'de eigenaar van deze knuppel sloeg een 'bye-bye homerun' voor de 'milieuvriendelijke monsterwand' in 1953'; bij het bekijken van de jas nr. 34 in de kleedruimte, moeten ze uitleggen 'dit is ter nagedachtenis aan Ted Williams, die 19 seizoenen honkbal gooide op de werpheuvel.' Maar alleen vertrouwen op praten is heel gemakkelijk om te vergeten, en toeristen kunnen het ook niet onthouden. Apparaten zijn nodig om hen te helpen 'verbinden'.
De gidsen in Fenway Park ontdekten langzaam dat geweldige apparaten geen 'extra zorg' zijn, maar hen kunnen helpen hun taken grondig uit te voeren - niet langer lastig vallen met 'toeristen die het niet begrijpen', niet langer luid schreeuwen en in staat zijn om zich extra te concentreren op 'het vertellen van het honkbalverhaal'. Oplossingen zoals die van Yingmi zijn bijzonder ideaal voor de scène in Fenway Park:
1. Maak het mogelijk voor verschillende toeristen om 'de pas te houden'
Het meertalige deelsysteem van Yingmi heeft gewoon het probleem van 'toeristen die het niet begrijpen' opgelost - het omvat 5 talen: Engels, Spaans, Japans, Duits en Frans. Japanse toeristen kunnen luisteren naar 'de vergelijking tussen de 'milieuvriendelijke monsterwand' en de Tokyo Dome', Latijns-Amerikaanse toeristen kunnen 'de tactische relevantie van de werpheuvel' begrijpen en Europese toeristen kunnen begrijpen 'de World Series is geen voetbalwedstrijd'. Als er behoefte is aan een kleine taal zoals Portugees of Koreaans, kan deze binnen 72 uur worden aangepast zonder dat de gids een vertaler hoeft te zoeken.
2. Ook te midden van geluid, kunt u 'elk woord horen'
Het is niet nodig om je zorgen te maken over het signaal - 'de draadloze transmissietechnologie' kan het hele Fenway Park bestrijken, van de milieuvriendelijke monsterwand in het outfield tot de spelersstroom ondergronds, en het signaal zal zeker niet worden onderbroken. Zelfs als het team verspreid is over verschillende bezichtigingsstanden, zoals wanneer de toeristen op de voorste rij de thuisplaat bekijken en de toeristen op de achterste rij de milieuvriendelijke monsterwand bekijken, kunnen ze binnen een bereik van 200 meter duidelijk naar de beschrijvingen luisteren. De gids in de New York Yankees Arena gebruikte het eerder en beweerde: 'De signaalstoring is minder dan 3%, wat veel betrouwbaarder is dan de vorige tools.'
Het toolsontwerp voldoet bovendien aan de eisen van de gidsen - het is een nek-gemonteerde soort, niet draagbaar. Wanneer de gids het team leidt, kunnen ze vrijelijk 'de werpbeweging' gebaren, en toeristen die foto's maken of klappen, worden zeker niet geblokkeerd. Het gewicht is slechts 18 gram, en het dragen ervan gedurende een halve dag veroorzaakt zeker geen pijn in de oren, waardoor het geschikt is voor een bezoek van 3 uur in Fenway Park.
Het zone-geleide sightseeingplan van Yingmi lost precies het probleem op van 'verspreide routes en gefragmenteerde kennispunten' - verschillende gebieden gebruiken verschillende beschrijvingstechnieken:
Het outfield maakt gebruik van 'geautomatiseerde waarneming', wanneer toeristen de milieuvriendelijke monsterwand naderen, zullen de tools automatisch afspelen 'Deze muur is gebouwd in 1934. Oorspronkelijk gemaakt van hout, werd deze in 1947 vervangen door beton. De milieuvriendelijke tint was om de zonreflectie te verminderen en spelers te helpen de baan van de bal te beoordelen', zonder dat de gids het steeds opnieuw hoeft te herhalen;Het infield maakt gebruik van 'draadloze teambeschrijving', de gids kan aanvullen op basis van de scène ter plaatse, zoals wanneer hij op de werpheuvel staat, 'Dit is 2 inch hoger dan verschillende andere stadions. Het is het tactische voordeel van de Red Sox, waardoor de werper veel preciezere worpen kan gooien';De galerij maakt gebruik van 'touchscreen-beschrijving', toeristen kunnen op de tags van de tentoonstellingen klikken om te luisteren naar 'Deze oude jas uit 1918 werd in 1953 door de eigenaar gedragen en sloeg een 'Bye-bye Home Run'. De tegenstander waren de Yankees, en 35.000 fans steunden live'. Bij het bekijken van de 34e jas, zal zeker worden uitgelegd 'Ted Williams droeg deze jas gedurende 19 seizoenen op de werpheuvel. Toen hij in 1966 met pensioen ging, riepen fans zijn naam'. Op deze manier kunnen toeristen 'de milieuvriendelijke monsterwand, de werpheuvel en de oude jas' in een lijn verbinden, waarbij ze de honderd jaar oude achtergrond van Fenway Park in gedachten houden.
Conclusie: De kern van de gids is om toeristen 'verhalen' mee te laten nemen, niet 'foto's'.
Oplossingen zoals die van Yingmi helpen gidsen echt 'de verhalen beter over te brengen' - niet langer afgeleid door taal, geluid of routes, maar in staat om zich te concentreren op 'hoe het levendiger te maken'. Voor internationale toeristen zijn dergelijke gidsdiensten 'de moeite waard'; voor gidsen is dergelijk werk 'bevredigend'.
Uiteindelijk is de gidsfunctie in Fenway Park niet 'toeristen rondleiden', maar 'ervoor zorgen dat mensen uit verschillende landen verliefd kunnen worden op de honkbalcultuur'. En goede tools zijn de 'goede assistenten' die hen helpen deze doelstelling te bereiken.
FAQ:
Hoe gaat het audiogidsysteem om met groepsrondleidingen met gemengde taalachtergronden?
Is de audio-inhoud vooraf opgenomen of kunnen gidsen live commentaar geven?
Het systeem ondersteunt beide: vooraf opgenomen uitleg voor belangrijke punten en live gidscommentaar voor interactieve verhalen.
Welke maatregelen zijn er getroffen voor de hygiëne en het onderhoud van apparaten?
Apparaten worden tussen gebruik ontsmet en het nek-gemonteerde ontwerp minimaliseert contact met het gezicht. Regelmatige onderhoudscontroles zorgen voor prestaties.
