Het onthullen van Zuidoost-Aziatisch erfgoed: het overbruggen van culturele kloven met innovatieve begeleiding

In het Indonesisch Nationaal Museum in Jakarta schijnt zonlicht door de glazen koepel en verlicht de bronzen vitrine met het muziekinstrument 'Gamelan'. Een Australische bezoeker genaamd Lina fronste bij de reliëfs op het instrument, terwijl de audiogids op haar telefoon slechts zei: 'Javaanse muziekinstrumenten uit de 19e eeuw', zonder de betekenis van het 'Ramayana'-verhaal in het reliëf te verduidelijken. In de buurt verzamelden toeristen uit het Midden-Oosten zich rond het miniatuurmodel van 'Borobudur' en wilden weten: 'Welke boeddhistische principes worden weergegeven door de niveaus van de pagode?' maar ze konden geen Arabisch sprekende gids vinden en konden alleen foto's van het model maken. Vaker nog, wanneer de tentoonstellingszaal druk was, zei de gids met een gewone audiogids: 'Dit is een oude Indonesische valuta', maar de stem werd overstemd door gesprekken en mensen achterin konden het helemaal niet goed horen. Deze scène ontvouwt zich dagelijks in dit museum, een monument van de Zuidoost-Aziatische beschaving.

Als het belangrijkste nationale museum in Indonesië ontvangt het jaarlijks meer dan 1,5 miljoen buitenlandse toeristen. 'Het begrijpen van de Indonesische beschaving' is echter nooit een gemakkelijke taak geweest: de artefacten omvatten prehistorische, hindoeïstisch-boeddhistische en islamitische periodes, met complexe culturele achtergronden; buitenlandse toeristen komen meestal van over de hele wereld, met diverse taalbehoeften; de tentoonstellingsruimte is compact en de mensenstroom is dicht, met prominente geluids- en signaalproblemen. Yingmi, die al 15 jaar diep betrokken is bij de audiogidsindustrie, volgde niet de 'aanpak van één enkele apparatuurdekking'. In plaats daarvan ontwikkelde ze, gebaseerd op de kenmerken van de museumscène en de pijnpunten van buitenlandse toeristen, een uitgebreid scène-interpretatieplan. Zonder productspecificaties te specificeren, maar vertrouwend op technische aanpassing en diepgaande contentontwikkeling, hielp ze de gidsen om 'het bezoeken van de tentoonstelling' om te zetten in 'het begeleiden van toeristen bij het lezen van de beschaving'.

De problemen van de Indonesische Nationale Museumgids

Zowel buitenlandse toeristen als gidsen worden geplaagd door verschillende problemen die verband houden met de culturele en ruimtelijke kenmerken van het museum, die niet kunnen worden opgelost door simpelweg vertalingen toe te voegen:

1. Niet in staat om meerdere talen bij te houden: Sprekers van kleinere talen kunnen alleen 'de betekenis raden aan de hand van de presentatie'. Het museum herbergt een diverse groep buitenlandse bezoekers, waaronder Arabisch sprekende mensen uit het Midden-Oosten, Japans sprekende Aziatische families, Portugees sprekende Zuid-Amerikanen en Russisch sprekende Oost-Europeanen. Traditionele gidsen behandelen echter meestal alleen Engels en Indonesisch, waarbij vaak Chinees, Japans en kleinere talen zoals Arabisch en Portugees worden verwaarloosd.

2. Geluidsoverlast in de tentoonstellingszaal is storend: Het is niet gemakkelijk om uitleg duidelijk te horen. De open ruimtes van de tentoonstellingszalen worden bijzonder lawaaierig wanneer ze druk zijn, met gesprekken, camerasluitergeluiden en kastschakelaars die samenkomen. Wanneer een toerist bijvoorbeeld voor de 'Bronzen Trommel' staat en wil horen over de offerbetekenis van de patronen op het trommeloppervlak, drijven uitleg van nabijgelegen groepen over, waardoor de inhoud onduidelijk wordt. Traditionele gidsen zetten het volume ofwel maximaal—wat anderen stoort—of schreeuwen, maar hun stemmen kunnen niet verder reiken dan 5 meter, en verspreide toeristen kunnen het niet duidelijk horen.

3. Signaal is onstabiel: Het kijkritme wordt altijd onderbroken. De bakstenen en stenen structuren van het museum, inclusief ondergrondse ruimtes, veroorzaken vaak dat mobiele telefoonsignalen en traditionele audiogidsen 'wegvallen'. Wanneer toeristen bijvoorbeeld de replica van 'Java Ape Man-fossielen' ondergronds bekijken en '1 miljoen jaar geleden' horen, valt het signaal plotseling weg. Een onderzoek van een Australisch reisbureau wees uit dat bijna 50% van de buitenlandse toeristen 'signaalonderbreking' ervoer, waarbij 30% de uitleg volledig miste.

4. De inhoud is te oppervlakkig: Het mist de 'culturele codes' achter de artefacten. De artefacten van het museum bevatten veel culturele details, zoals de schalen van de Gamelan-instrumenten die overeenkomen met de traditionele kalender van Java of de reliëfs van Borobudur die de verspreidingsroutes van het boeddhisme vastleggen. De meeste rondleidingen vermelden deze inhoud echter slechts kort en stoppen bij 'artefactnaam + jaar'. Onderzoek wees uit dat slechts 15% van de buitenlandse toeristen via traditionele rondleidingen begreep dat 'de oude Indonesische beschaving werd beïnvloed door meerdere culturen uit India, China en Arabië'.

Yingmi's aanpassingsplan: Volg de scènes van het museum, geen virtuele dingen

Voordat Yingmi het plan voor het Indonesisch Nationaal Museum maakte, haastte ze zich niet om technische parameters te presenteren. In plaats daarvan stuurde ze een team een week lang naar het museum, bezocht ze tentoonstellingszalen met toeristen uit verschillende landen, noteerde ze waar toeristen fronsten, welke uitleg gevoelig was voor onderbrekingen en welke vragen het meest werden gesteld. Het uiteindelijke plan was gebaseerd op deze daadwerkelijke problemen:

• Apparatuur 'licht en gemakkelijk te gebruiken': Foto's maken tijdens de tentoonstelling veroorzaakt geen problemen. Yingmi adviseerde apparatuur volgens de 'lichte en praktische' route:

  • Zelfstandige toeristen zijn geschikt voor de oor-gemonteerde i7 automatische sensorische uitlegmachine—met een gewicht van slechts 16 gram, kan deze bijna onopgemerkt aan het oor worden gehangen en stoort deze het bekijken van displays of het maken van foto's niet. Het detecteert en speelt automatisch inhoud af, zoals de correlatie tussen Gamelan-schalen en de kalender bij het naderen van de sectie 'Gamelan-instrumenten'.

  • Groepstoeristen zijn geschikt voor het R8 draadloze uitlegsysteem, met een signaalbereik van 120 meter, waardoor verspreide groepen duidelijk kunnen horen. Het ondersteunt onafhankelijke multi-kanaals uitleg om interferentie te voorkomen.

  • Voor tijdelijke speciale tentoonstellingen kan het MC200 multi-kanaals zone-gebaseerde uitlegsysteem worden uitgerust, dat automatisch van inhoud wisselt wanneer toeristen speciale gebieden betreden.

Creatieve sectie: Het rijke tapijt van de Zuidoost-Aziatische beschaving

Buiten de muren van het museum is het culturele erfgoed van Zuidoost-Azië een levendig mozaïek van invloeden uit India, China, het Midden-Oosten en Europa. De geschiedenis van de regio wordt gekenmerkt door handelsroutes die de uitwisseling van ideeën, religies en kunst faciliteerden. De verspreiding van het boeddhisme en het hindoeïsme vanuit India liet bijvoorbeeld onuitwisbare sporen na op architectuur en rituelen, terwijl islamitische handelaren nieuwe religies en artistieke stijlen introduceerden. De Indonesische archipel diende in het bijzonder als een kruispunt waar deze culturen samensmolten, waardoor unieke tradities ontstonden zoals batik-textielkunst en wayang-poppentheater. Het begrijpen van deze lagen vereist meer dan een oppervlakkige blik—het vereist meeslepende verhalen die artefacten verbinden met menselijke ervaringen. Musea wereldwijd nemen steeds vaker digitale tools over om de betrokkenheid te vergroten, maar de uitdaging ligt in het balanceren van technologie met authenticiteit. In Indonesië zijn inspanningen om orale geschiedenissen en gemeenschapspraktijken te behouden cruciaal om deze culturen levend te houden voor toekomstige generaties.

Conclusie: Laat de beschavingsverhalen van Indonesische musea door meer buitenlandse toeristen worden begrepen

De charme van het Indonesisch Nationaal Museum is niet alleen 'het tentoonstellen van 160.000 artefacten'—het is een 'levend geschiedenisboek' van de Zuidoost-Aziatische beschaving, dat culturele integratie, veranderingen in overtuigingen en levenswijsheid van prehistorische tot moderne tijden vastlegt. Voor buitenlandse toeristen is het hier komen niet om een 'foto met de bronzen trommel' te maken, maar om te willen weten 'wat voor leven Indonesiërs hadden achter deze artefacten en wat voor beschaving ze creëerden'. Yingmi's interpretatieplan heeft geen fancy functies; het doet gewoon deze paar dingen goed—'de taal duidelijk uitleggen, het geluid hoorbaar maken, het signaal stabiel houden en de inhoud begrijpelijk maken'. Het is als een 'lokale gids die de Indonesische beschaving begrijpt', die gidsen helpt de handen van buitenlandse toeristen te leiden, en geleidelijk de aderen van de Zuidoost-Aziatische beschaving te begrijpen in de sporen van prehistorische artefacten, hindoeïstisch-boeddhistische reliëfs en islamitische manuscripten. Voor buitenlandse klanten is het kiezen van zo'n plan niet alleen om de toeristische ervaring te verbeteren, maar ook om de waarde van 'interculturele communicatie' echt naar het Indonesisch Nationaal Museum te brengen—immers, meer mensen de schittering van verschillende beschavingen laten begrijpen is waar musea en interpretatieplannen de belangrijkste betekenis voor zouden moeten hebben.

Veelgestelde vragen over Yingmi's interpretatieplan

1. Wat is Yingmi's interpretatieplan?
   Het is een uitgebreide oplossing die is ontworpen om veelvoorkomende problemen in musea aan te pakken, zoals taalbarrières, lawaai en signaalinstabiliteit. Door lichtgewicht, adaptieve apparatuur en diepgaande inhoud te gebruiken, helpt het toeristen culturele artefacten dieper te begrijpen.

2. Hoe gaat het om met meerdere talen?
   Het ondersteunt een breed scala aan talen, waaronder kleinere talen zoals Arabisch en Portugees, via geautomatiseerde sensoren en multi-kanaals systemen, waardoor diverse toeristengroepen duidelijke uitleg krijgen.

3. Welke apparatuur wordt gebruikt?
   Het maakt gebruik van apparaten zoals de oor-gemonteerde i7 voor zelfstandige toeristen en het R8 draadloze systeem voor groepen, beide ontworpen om niet-intrusief, hygiënisch en gemakkelijk te gebruiken te zijn zonder de tentoonstellingservaring te verstoren.

4. Is het geschikt voor grote groepen?
   Ja, het R8-systeem kan grote groepen accommoderen met een signaalbereik van maximaal 120 meter en ondersteunt meerdere kanalen om interferentie tussen verschillende tourgroepen te voorkomen.

5. Hoe zorgt het voor signaalstabiliteit?
   Het plan maakt gebruik van robuuste draadloze technologie en zone-gebaseerde systemen om wegvallen te minimaliseren, vooral in uitdagende gebieden zoals ondergrondse tentoonstellingszalen.